Doorgaan naar hoofdcontent

VERSTILLING




Het wonderschone boek 'Verstilling' van auteur José Bosma en fotograaf Otto Jelsma staat in het Amsterdams Dagblad!
.      










Door Redactie op Vrijdag 15 juli 2022, 14:20 uur  bosmaverstillingjelsma  Regionaal
AMSTERDAM - De auteur van het rakende boek ‘Leven vanuit verzet’ en het vermakelijke kinderboek ‘De Barones von Habeniks’, komt opnieuw met een verrassing. En wat voor een: een werkelijk prachtig fotoboek waarvoor zij een samenwerking aanging met fotograaf Otto Jelsma. ‘Verstilling’ is vanaf 10 juli overal te bestellen.

Dit nieuwe avontuur van de veelzijdige José Bosma, ontstond feitelijk doordat Bosma onder de indruk was van de foto’s die Jelsma (53) met regelmaat op social media toonde. Bij de bijzondere beelden die Jelsma wist vast te leggen, kwamen er spontaan woorden bij haar op. Toen zij de stoute schoenen aantrok en enkele van deze teksten opstuurde naar de fotograaf die haar zo wist te raken met zijn mooie sfeerbeelden, was het plan van een gezamenlijk boek snel geboren.

Samen selecteerden Bosma en Jelsma de mooiste foto’s uit het royale werk van laatstgenoemde en Bosma schreef er de teksten bij. Dat doet zij zó treffend dat deze woorden het werk van fotograaf Jelsma nog verder versterken.

Hun gezamenlijke project kreeg de passende titel ‘Verstilling’ mee en is een combinatie van tekst en natuurfoto’s om in verstilling naar te kijken en van te genieten. Terugkeer naar de verstilling die de natuur ons geeft en die de fotograaf en de auteur op bijzondere wijze hebben weten te schetsen. Een rustpunt in de hectiek van het dagelijks leven. Om open te laten liggen en dagelijks een verstillingsmoment te creëren.

‘Verstilling’ is vanaf 10 juli 2022 verkrijgbaar, onder meer bij BoekenGilde.

Voor Jelsma is ‘Verstilling’ zijn eerste boekenavontuur. Bosma debuteerde in 2018 met haar autobiografische ‘Leven vanuit verzet’. Haar eigen, schrijnende, verhaal over een getormenteerde vader die de oorlog had meegemaakt. Een verbitterde man die niet over zijn oorlogsverleden en zijn ervaringen in het verzet, kon praten. Dit zwijgen had grote gevolgen voor de relatie tussen vader en dochter. Ze begreep hem niet en werd steeds rebelser.

In 2020 gooit Bosma het over een geheel andere boeg met haar hilarische ‘Barones von Habeniks’, een vermakelijk én leerzaam boek voor kleine én grote kinderen over een verrukkelijke oudere dame die, samen met haar hondje, volop van het leven geniet zonder ook maar een cent te besteden te hebben. De lijfspreuk van de barones luidt: ‘maak van elke dag een feestje’. En eigenlijk is dat ook wel een beetje het motto van Bosma zelf, althans, dikwijls. Dat is waarschijnlijk ook de reden waarom zij zich niet laat beperken tot één genre, want nu is er dan het prachtige boek ‘Verstilling’.

Laat dit boek een geschenk zijn voor uzelf of iemand die u dierbaar is.


Wat een prachtig persbericht heeft Hanneke van de Water geschreven. Dit wil ik jullie niet onthouden. Dank je wel Hanneke.
Woensdag a.s  twintig juli is het zover, dan valt het eerste exemplaar bij mij en bij Otto op de mat. Spannend!!!


Lieve groet van Josephientje  17-7-2022
__________________________________________
 

Reacties

Populaire posts van deze blog

SEPTEMBER

  September  Wanneer wij, (het volledige stoksjok team) moedig op pad gaan, een klein beetje regen trotserend, hebben wij het helemaal naar ons zin op de heide. Wat is het weer genieten met een grote G. Dit nodigt uit tot het maken van mooie plaatjes van de in het oog vallende, eerste paddenstoelen in deze aanloop naar de herfst. Na de eerste loopronde, rusten wij altijd even uit bij ‘Tante Jans’ het half vergane en bijna gesloopte dierbare bankje doet nog prima dienst als uitrust plek voor deze twee ijverige stoksjokkers van Nederland. We puffen even uit en bekijken de geschoten plaatjes, maar genieten vooral van de rust en stilte op dit vroege tijdstip.   FOUT! Helemaal FOUT.  Achter ons ligt een stuk uitgestrekte heide dat zich in al haar kleurenpracht toont, alleen daar al wordt je stil. Plotseling horen wij, uit het niets, flarden van heel druk gepraat. Wij kijken elkaar aan en hebben zoiets van ‘moet dat nou zo nodig?’ weg serene rust, weg stilte. Wanneer wij ons omdraaien om een

Avifauna of seniorenflat ?

                                                                  Het mensdom ten voeten uit. Met kromme tenen stap ik vanochtend klokslag 6.40 uur mijn bed uit. Ik loop met mijn IPhone in de aanslag mijn bescheiden balkonnetje op. Het is mijn uitslaap zaterdag, deze wordt voor de zoveelste keer wreed verstoord  door het aanhoudende gekras van een stuk of 30à kraaien, kauwen, eksters, en ander gespuis dat veel herrie maakt. Ik maak er maar weer het zoveelste filmpje van voor het dossier, trek mijn slippers uit en klepper voor de zoveelste keer om het gespuis weg te jagen. Ik weet dat het niet aan het dierenrijk ligt, maar aan het mensdom, met de nadruk op de laatste lettergreep. Zij vinden vogels voeren echt nodig in deze hitte en doen dat ijverig elke ochtend. Er worden ook nog eens bakken water bij neer  gezet, want de arme beestjes zullen wel dorstig zijn. En zo kunnen ze ook leuk badderen. Op dit moment staan er vier zwembadjes in de tuin voor de vogels, waarvan een schuin onder mi

Feest...

Feest… Afgelopen zaterdag was het feest. De boekpresentatie van collega schrijfster en vriendin Carlita van Rossum was eindelijk een feit.Door alle gedoe met corona, werd alles al een aantal keren uitgesteld, maar zaterdag was het dan zover.  Ik was uitgenodigd om de aankondiging te doen en voelde me zeer vereerd. Niet alleen met deze taak, maar ook om haar bij te staan vanwege alle zenuwen die zo’n presentatie teweeg brengt en om Carlita te steunen haar ZEN te bewaren. Ik moet zeggen dat spreken voor een flink aantal mensen mij geen angst in boezemt, maar speechen voor mij ook geen dagelijkse kost is en ook ik een gezonde spanning voelde toen ik achter de microfoon plaatsnam.  Ik perste de eerste zinnen voor mijn gevoel hakkelend mijn stembanden uit, maar daarna liep het gesmeerd en kon ik met veel welgemeend genoegen mijn lieve collega een pluim op haar hoed geven voor haar schrijfwerk en zeker voor haar laatste dichtbundel, waar het gevoel haar de diepte in liet gaan die de lezer ze