Doorgaan naar hoofdcontent

In de dichtmodus, een gouwe ouwe.

Voetbal


Afgewezen, afgedankt 
Ben ik in de goot beland
Na een zwaar en werkzaam leven
hebben ze mij opgegeven.
Vele trappen heb ik doorstaan
Daarna werd ik afgedaan
Met het grofvuil meegegeven
Wat heb ik die elf misdaan?

Jaren heb ik ze gediend
Als een hele trouwe vriend
Was loyaal mijn hele leven
Toch hebben zij mij opgegeven
Ik geef toe ik ben wat ouder
Had behoefte aan een schouder
Maar helaas die kreeg ik niet
Tot mijn grote ongenoegen
Kregen zij wel wat zij vroegen.

Misschien ben ik een beetje mal
Maar ben wel een wijze bal
menig wedstrijd meegemaakt 
vele doelpunten geraakt
nu ben ik dus afgeschreven 
Want zo gaat dat in het leven
Voor deze bal valt het gordijn
Dat doet best een beetje pijn. 

J©sephientje 4-10-2020

Reacties

Populaire posts van deze blog

SEPTEMBER

  September  Wanneer wij, (het volledige stoksjok team) moedig op pad gaan, een klein beetje regen trotserend, hebben wij het helemaal naar ons zin op de heide. Wat is het weer genieten met een grote G. Dit nodigt uit tot het maken van mooie plaatjes van de in het oog vallende, eerste paddenstoelen in deze aanloop naar de herfst. Na de eerste loopronde, rusten wij altijd even uit bij ‘Tante Jans’ het half vergane en bijna gesloopte dierbare bankje doet nog prima dienst als uitrust plek voor deze twee ijverige stoksjokkers van Nederland. We puffen even uit en bekijken de geschoten plaatjes, maar genieten vooral van de rust en stilte op dit vroege tijdstip.   FOUT! Helemaal FOUT.  Achter ons ligt een stuk uitgestrekte heide dat zich in al haar kleurenpracht toont, alleen daar al wordt je stil. Plotseling horen wij, uit het niets, flarden van heel druk gepraat. Wij kijken elkaar aan en hebben zoiets van ‘moet dat nou zo nodig?’ weg serene rust, weg stilte. Wanneer wij o...

Belofte maakt schuld

De eerste helft van de afgelopen week hou ik de rust erin, op de voorbereiding om eindelijk mijn belofte na te komen om bij twee hele lieve vrienden op bezoek te gaan. Zij zijn zes jaar geleden verhuisd van een huis met een tuin naar een riant appartement, waar ze veel minder werk aan hebben en dus lekker veel tijd met z’n tweeën of met vrienden of familie op hun zeiljacht door kunnen brengen. Dat is genieten en na een leven van hard werken aan allebei zeer gegund. Ik ken beide langer dan 25 jaar en het is gewoon altijd een feestje om bij hen te zijn. Toch was er iets dat mij de afgelopen jaren tegenhield om hen een bezoek te brengen. Dat had niets met hen te maken, maar met mezelf. Toen zij verhuisden, moest ik een rugoperatie ondergaan en daarna revalideren om mijn balans terug te vinden om weer te kunnen lopen en fietsen. Dat heeft heel wat inspanning gekost en ik heb in die tijd heel wat tranen gelaten. Dit had flink wat tijd nodig, maar gelukkig ben ik hersteld en hoewel het l...

RARA Waar was ik ?

Klein Raadsel… Wie weet waar ik vanochtend was? Vandaag heb ik een afspraak, het is eigenlijk een tussendoor afspraak, die niet echt gepland stond. Maar nood breekt wetten.. Ik ga welgemoed op pad en vanwege het mooie weer neem ik de fiets. Dan kan ik na deze afspraak ook nog wat anderen dingen doen. Ik ben keurig op tijd en tot mijn grote verbazing kan ik meteen doorlopen en staat er een heel ontvangstcomité klaar om mij in de watten te leggen. Ik krijg een comfortabele stoel aangewezen, die in diverse standen kan worden gezet. Nog niet helemaal op mijn gemak voor wat gaat komen, laat ik het maar gebeuren. De man met het scherm voor, heeft de leiding en gaat aan de slag, De stoel gaat op een elektrisch commando omhoog en daarna in een gemakkelijke ligstand. Ik kon niets anders dan mij overgeven aan wat komt. Er wordt wat heen en weer gepraat over mijn hoofd en ik moet zeggen dat het mij achteraf best wel is meegevallen. De man verstaat zijn vak. Hij is heel voorkomend, zachtaardig en ...